ในอดีตทิเบตเป็นดินแดนอิสระ แต่เป็นดินแดนที่ค่อนข้างอ่อนแอ เนื่องจากประชาชนส่วนใหญ่ยึดมั่นศรัทธาในศาสนา ทำให้ดินเดนแห่งนี้มีการสร้างกองกำลังทหารเพื่อรุกรานหรือป้องกันตนเองจากประเทศเพื่อนบ้านน้อยมาก ซึ่งประชากรส่วนใหญ่ที่เป็นชายก็จะบวชเป็นลามะ อีกทั้งผู้นำสูงสุดซึ่งคือองค์ดาไลลามะ ก็เป็นผู้นำทางจิตวิญญาณและศาสนาของชาติ ทำให้เมื่อมีการรุกรานจากประเทศต่างๆ จึงมีอำนาจในการต่อรองน้อยมาก จึงต้องพึ่งพิงประเทศเพื่อนบ้านที่เป็นมิตรกับตนในขณะนั้นอยู่บ่อยครั้ง ดังนั้นในประวัติศาสตร์ทิเบตเราจะเห็นได้ว่ามีการตกอยู่ภายใต้การปกครองของประเทศใกล้เคียง หรือได้รับความช่วยเหลือ สนับสนุน อยู่บ่อยครั้ง ซึ่งมีเพียงบางช่วงเวลา บางยุคสมัยเท่านั้นที่ทิเบต จะอยู่ได้ด้วยตนเองอย่างแข็งแกร่งและ มีอำนาจเหนือดินแดนบริเวณใกล้เคียง

ในปัจจุบันทิเบตได้ชื่อว่าเป็นเขตปกครองพิเศษของประเทศจีน ซึ่งจีนนั้นถือว่าทิเบตเป็นส่วนหนึ่งของจีน ในยุคหลังนั้นเมื่อจีนสามารถรวมประเทศสำเร็จแล้วจึงหันมาสนใจกับดินแดนต่างๆ ภายในประเทศซึ่งทิเบตก็เป็นส่วนหนึ่งที่จีนคิดว่าต้องเข้ามาจัดการให้เรียบร้อย ทำให้จีนได้ส่งกองกำลังทหารเข้ามาควบคุมดินแดนแห่งนี้และเกิด “ข้อตกลง 17 ข้อ สำหรับอิสรภาพอันสงบสุขของทิเบตขึ้น” ซึ่งสนธิสัญญาฉบับนี้ค่อนข้างเป็นไปโดยการบังคับจากจีนที่ใช้กำลังทหารข่มขู่ให้ทิเบตยอมรับในข้อตกลงดังกล่าว ทำให้ประชาชนชาวทิเบตเกิดความไม่พอใจและก่อการจลาจลมากขึ้น เนื่องจากจีนได้ใช้กำลังเข้าปราบปรามการชุมนุมต่างๆ ที่ต้องการเรียกร้องเอกราช อีกทั้งทหารจีนที่เข้ามายังกดขี่ข่มเหงชาวทิเบตรวมถึงการทำลายอาคารทางศาสนา การจำคุกพระภิกษุและผู้นำชุมชนที่สำคัญของชาวทิเบต ซึ่งการยึดครองทิเบตของจีนยังมีการพยายามทำลายความเป็นหนึ่งเดียวของชาวทิเบตอย่างเป็นระบบ ทำให้เกิดการละเมิดสิทธิมนุษยชน อย่างต่อเนื่อง อีกทั้งเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้องค์ดาไลลามะเอง ซึ่งเป็นผู้นำของชาวทิเบตต้องอพยพไปตั้งรัฐบาลพลัดถิ่นนอกดินแดนของตนเองในประเทศเพื่อนบ้านที่มีวัฒนธรรมใกล้เคียงกันอย่างอินเดีย ถึงแม้ชาวทิเบตจะต้องผ่านกับสภาวะที่ถูกกดขี่อย่างหนักหน่วงและถูกทำลายล้างอย่างโหดร้ายทารุณ ชาวทิเบตก็ยังคงมีความหวังและไม่ยอมจำนนจนถึงในปัจจุบันก็เกิดการต่อต้านการปกครองของรัฐบาลจีนจากประชาชนชาวทิเบตอยู่บ่อยครั้งเพื่อแสดงออกให้สังคมโลกได้เห็นความเป็นไปในทิเบต

ทิเบตนั้นเคยใช้ช่วยเวลาที่จีนเกิดปัญหาสุญญากาศทางการเมืองประกาศความเป็นเอกราชของดินแดนตนและมีการขับไล่ชาวจีนออกนอกประเทศ และมีการบังคับให้ผู้ปกครองจีนลงนามในข้อตกลงสามข้อเพื่อยอมรับว่าอำนาจปกครองทิเบตของจีนได้สิ้นสุดลง ซึ่งในขณะที่ประเทศจีนเกิดความวุ่นวายจากสงครามประชาชนและสงครามต่อต้านญี่ปุ่นแต่ไม่เคยประกาศสละสิทธิ์เหนือดินแดนทิเบต และเมื่อกองทัพปลดแอกประชาชนจีนยึดครองประเทศได้ ขับไล่รัฐบาลพรรคก๊กมินตั๋งไปไต้หวัน ซึ่งในช่วงแรกพรรคคอมมิวนิสต์จีนซึ่งนำโดย เหมา เจ๋อตุง ไม่ได้เข้าไปแทรกแซงในทิเบตมากนักเมื่อขึ้นครองอำนาจในช่วงแรก จนกระทั่งปี พ.ศ. 2493 กองทัพปลดปล่อยประชาชนจีนจึงเข้าสู่เขตชัมโดของทิเบตและปราบปราม การต่อต้านของทิเบตได้สำเร็จ ปี พ.ศ. 2494 รัฐบาลจีนเสนอข้อตกลง 17 ข้อให้ทิเบต เพื่อให้การยอมรับว่าจีนมอำนาจเหนือทิเบต ซึ่งเป็นการระบุว่าทิเบตเป็นส่วนหนึ่งของจีน ซึ่งทำให้จีนเริ่มเข้ามาปฏิรูปสังคมตามแบบการปกครองแบบคอมมิวนิสต์ในทิเบต ทำให้ประชาชนชาวทิเบตไม่พอใจและเกิดการต่อต้านมากขึ้นเป็นขบวนการซึ่งในช่วงแรกได้รับการสนับสนุนจากสหรัฐอเมริกา จีนจึงส่งกองกำลังทหารเข้าปราบปรามและยึดครองเมืองลาซา ซึ่งเป็นเมืองหลวงของทิเบต ทำให้องค์ดาไลลามะเสด็จลี้ภัยไปอินเดีย จีนจึงแต่งตั้งเชนลามะเป็นผู้นำของรัฐบาลทิเบตแทน และในปี พ.ศ. 2508 จีนได้จัดให้ดินแดนทิเบตที่เคยอยู่ภายใต้การปกครองของดาไลลามะเป็นเขตปกครองตนเองทิเบต มีผู้นำเป็นชาวทิเบตอยู่ภายใต้การควบคุมของชาวจีนที่เป็นตัวแทนจากพรรคคอมมิวนิสต์จีนอีกต่อหนึ่ง การแสดงออกทางวัฒนธรรมของทิเบตถูกจำกัดในช่วงปฏิวัติวัฒนธรรม ต่อมาเมื่อจีนมีการปฏิรูปเศรษฐกิจ การควบคุมทางวัฒนธรรมและศาสนาได้ผ่อนคลายลง อนุญาตให้ชาวต่างชาติเข้าไปในทิเบตได้

วิเคราะห์เหตุการณ์ทางการเมืองของเหตุการณ์ความขัดแย้งของทิเบตและจีน

ครั้งหนึ่งอังกฤษเคยมีความพยายามจะยึดครองดินแดนทิเบต ซึ่งกองทัพของอังกฤษก็สามารถมีชัยชนะเหนือรัฐบาลทิเบตได้อย่างไม่ยากนัก ซึ่งในครั้งนั้นอังกฤษได้มีการลงนามสัญญาระหว่าง อังกฤษ-จีน-ทิเบต ซึ่งมีแถลงการณ์อย่างชัดเจนว่า “อังกฤษรับรองความเป็นเจ้าเหนือดินแดนทิเบตของจีน” จะเห็นได้ว่าถึงแม้ช่วงที่จีนเองประสบปัญหาทางการเมืองภายในประเทศนั้น รัฐบาลจีนเองก็ไม่เคยยอมรับเอกราชของทิเบตและยังคงประกาศว่า ทิเบตเป็นดินแดนส่วนหนึ่งของจีน พร้อมกับได้พยายามส่งกองทหารไปฟื้นฟูอำนาจปกครองเหนือทิเบตโดยตลอด เป็นเหตุให้องค์ดาไลลามะ เสด็จลี้ภัยไปตั้งรัฐบาลท้องถิ่นอยู่ในประเทศอินเดีย และเคลื่อนไหวเรียกร้องอิสรภาพให้กับทิเบต

อย่างไรก็ตามไม่มีประเทศใดให้การรับรองความเป็นเอกราชของทิเบต หรือกล่าวว่า จีนละเมิดอธิปไตยทิเบต ข้อเรียกร้องที่นานาประเทศกล่าวหาต่อจีนก็เป็นเพียงประเด็นการละเมิดสิทธิมนุษยชนเท่านั้น ทำให้ในช่วงหลังเมื่อไม่มีการสนับสนุนจากนานประเทศมากนัก ชาวทิเบตจึงยุติขบวนการต่อสู้เพื่อเอกราชทิเบต การเคลื่อนไหวของชาวทิเบต จึงเน้นที่การเคลื่อนไหว อย่างสันติ เพื่อรักษาวิถีชีวิต และวัฒนธรรมของตน อย่างไรก็ตามประเด็นเรื่องเอกราชก็ยังฝังรากอยู่ในสำนึกของพวกเขา ซึ่งล่าสุดการเดินขบวนเรียกร้องเอกราชอย่างสันติเกิดขึ้นในช่วงการจัดงานโอลิมปิก ทำให้รัฐบาลจีนเองต้องส่งกำลังทหารเข้าไปในลาซา พร้อมกับการประกาศทำสงครามประชาชน เพื่อควบคุมสถานการณ์ในเมืองลาซา

การที่จีนมองว่าทิเบตเป็นส่วนหนึ่งของประเทศตนมาตั้งแต่เมื่อครั้งจักรพรรดิในราชวงศ์ถัง กล่าวขยายอำนาจอิทธิพลเข้าไปในพื้นที่บริเวณนี้ อำนาจอิทธิพลของจีนเหนือทิเบตเป็นที่ยอมรับกันอย่างเป็นทางการในระหว่าง คริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19 ซึ่งในช่วงนั้นทิเบตเองได้ขอเข้ามาเป็นดินแดนใต้อารักขาของจีนในห้วงเวลาดังกล่าว และการที่ทิเบตประกาศอิสรภาพแต่เพียงฝ่ายเดียว ถือเป็นการสิ้นสุดการเป็นดินแดนใต้การอารักขาดังกล่าวในทรรศนะของฝ่ายทิเบต

ซึ่งในปัจจุบันการที่จีนได้พัฒนาประเทศจนเจริญรุ่งเรืองเป็นแถวหน้าของโลกนั้น ทำให้ประเทศต่างๆ มีผลประโยชน์ผูกพันกับจีนอย่างมากมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับเหล่าประเทศมหาอำนาจอย่างสหรัฐอเมริกา หรือกลุ่มสหภาพยุโรป ซึ่งเคยให้การสนับสนุนทิเบตในอดีต ก็ได้แต่เพียงกล่าวหาจีนเพียงปัญหาด้านสิทธิมนุษยชน การใช้ความรุนแรงเท่านั้น เนื่องจากต้องการผูกมิตรกับจีนด้วยผลประโยชน์มหาศาลในการเข้าไปลงทุนในตลาดที่ใหญ่เป็นอันดับต้นๆ ของโลก ปัญหาที่เกิดขึ้นส่วนใหญ่ในทิเบตนั้นเกิดจากการดำเนินนโยบายที่ผิดพลาดของจีนเป็นส่วนหนึ่ง เนื่องจากการใช้กำลังทหารเข้าจัดการกับปัญหาเป็นเพียงการกดทับปัญหาเอาไว้ มิได้แก้ไขได้อย่างถูกต้อง เสมือนกับรอวันที่จะปะทุรุนแรงขึ้นอีกครั้งหนึ่ง และในปัจจุบันเองจีนก็มีความพยายามในการกลืนชาติด้วยการสนับสนุนให้ชาวจีนฮั่นเข้าไปตั้งรกราก รวมทั้งกระบวนการลดทอนความศักดิ์สิทธิ์ เปลี่ยนวัฒนธรรมทิเบตให้เหลือสถานะเป็นเพียงวัตถุ นำไปสู่ความขัดแย้งระหว่างชาวทิเบตซึ่งเป็นชนท้องถิ่น ที่รู้สึกว่าวัฒนธรรม วิถีชีวิตความเป็นอยู่ของตนกำลังถูกคุกคาม วัดวาอารามทิเบตได้รับการบูรณะอย่างสวยงาม ทว่าความสวยงามดังกล่าวมีขึ้นเพื่อให้นักท่องเที่ยวต่างชาติเท่านั้น

ในปัจจุบันเองในดินแดนทิเบตก็เกิดการประท้วงเกิดขึ้นอยู่บ่อยครั้ง โดยเฉพาะเมื่อจีนมีการจัดงานสำคัญๆ ของโลก ชาวทิเบตจะอาศัยช่วงนี้ในการแสดงให้โลกรู้และดึงความสนใจมาที่ดินแดนตน และการต่อต้าน การชุมนุมมักเกิดขึ้นในวาระครบรอบปีของเหตุการณ์ในปี พ.ศ.2502 ซึ่งเป็นการต่อต้านรัฐบาลจีนของชาวทิเบตครั้งใหญ่ ซึ่งการปราบปรามส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตมากมายในเหตุการณ์ครั้งนั้น อย่างไรก็ตามในปัจจุบันดาไลลามะ ผู้นำของชาวทิเบตได้กล่าวว่าการชุมนุมในแต่ละครั้งก็เพื่อสิทธิในการปกครองตนเองเท่านั้น โดยท่านได้กล่าวว่า “ไม่มีความต้องการประกาศอิสรภาพ หากแต่ต้องการอยู่กับประเทศจีนอย่างมีสิทธิในการปกครองตัวเอง และต้องการให้ชาวทิเบตรักษาวัฒนธรรม ศาสนา ขนบธรรมเนียมประเพณี และมีสิทธิชุมชนในการปกป้องสิ่งแวดล้อมและตัดสินใจด้านการพัฒนา” เท่านั้น

ศตวรรต ทรงลักษณ์

การที่ญี่ปุ่นใช้นโยบายวงศ์ไพบูลย์แห่งมหาเอเชียบูรพาก็เพื่อต้องการปลดปล่อยประเทศต่างๆ ในทวีปเอเชียเพื่อให้เป็นอิสระจากการเป็นอาณานิคมของตะวันตก และต้องการรวบรวมประเทศต่างๆ ในเอเชียเป็นหนึ่งเดียวกัน เพื่อความยิ่งใหญ่ของจักรวรรดิญี่ปุ่นเอง ผ่านคำขวัญที่ว่าเอเชียเพื่อชาวเอเชีย นับเป็นความสัมพันธ์ระหว่างประเทศในระดับภูมิภาค ซึ่งในช่วงแรกญี่ปุ่นเองได้ดำเนินนโยบายดังกล่าวค่อนข้างประสบความสำเร็จโดยสามารถรวบรวมประเทศต่างๆในเอเชียแปซิฟิกได้ส่วนหนึ่ง แต่ในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง จักรวรรดิญี่ปุ่นได้อ่อนแอลงจากการล้อมกรอบทางเศรษฐกิจของตะวันตก ทำให้นโยบายดังกล่าวประสบความล้มเหลว และหลายๆ ประเทศที่ถูกครอบครองโดยญี่ปุ่นก็เล็งเห็นว่าญี่ปุ่นทำเพื่อจักรวรรดิตนเองมากกว่าเพื่อชาวเอเชียอย่างแท้จริง นโยบายดังกล่าวยังส่งผลถึงปัจจุบันคือร่องรอยความแค้นแห่งสงครามในครั้งนั้นทำให้ประเทศญี่ปุ่นกับประเทศในเอเชียตะวันออกในปัจจุบันต้องมีการประชุมแสวงหาความร่วมมือกันเพื่อความสามัคคีอันจะนำไปสู่ความรุ่งเรืองของภูมิภาคมากกว่าที่จะมีความแค้นซึ่งกันและกันจากเหตุการณ์ในอดีต

ศตวรรต ทรงลักษณ์

การรวมตัวสร้างข้อตกลงไตรภาคีระหว่าง สหราชอาณาจักร ฝรั่งเศส และรัสเซีย ก็เพื่อที่จะถ่วงดุลอำนาจของเหล่ามหาอำนาจกลางในยุโรป และมีการช่วยเหลือและปกป้องผลประโยชน์ซึ่งกันและกัน นับเป็นความสัมพันธ์ระดับภูมิภาค ซึ่งในช่วงหลังจะมีการทำข้อตกลงกับประเทศต่างๆ นอกภูมิภาคเอง ก็เรียกได้ว่ามีความสัมพันธ์ในระดับโลกเช่นกัน เพราะเนื่องจากการมีปัญหาความขัดแย้งของกลุ่มข้อตกลงไตรภาคีและกลุ่มพันธมิตรสามฝ่ายได้ขยายวงกว้างของสงครามจนเป็นสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ซึ่งทางฝ่ายข้อตกลงไตรภาคีก็มีการทำสัญญาสมาชิกกับประเทศต่างๆ ทั่วโลกเพื่อเข้ามาช่วยเหลือในสงครามจนได้รับชัยชนะ และผลของสงครามก็ยังส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจทั่วทั้งโลกอีกด้วย ชัยชนะดังกล่าวยังนำมาซึ่งการร่วมประชุมกันเพื่อสร้างความสันติภาพของโลกซึ่งฝ่ายข้อตกลงไตรภาคีซึ่งเป็นผู้ชนะในสงครามก็เป็นผู้ริเริ่มแนวคิดดังกล่าวจนเป็นที่มาขององค์การระหว่างประเทศระดับโลกอย่างสันนิบาติชาติ

ศตวรรต ทรงลักษณ์

การรวมตัวเป็นพันธมิตรสามฝ่ายของกลุ่มมหาอำนาจกลางเป็นการรวมตัวของรัฐสมาชิกเพื่อความเข้มแข็งทางด้านการทหารเป็นหลัก โดยยึดหลักข้อตกลงที่ว่ารัฐสมาชิกจะช่วยเหลือซึ่งกันและกันจากการรุกรานของรัฐอื่น ซึ่งเป็นหลักประกันเพื่อความมั่นใจในการถ่วงดุลอำนาจกับมหาอำนาจต่างๆ ในยุโรป ว่าอย่างน้อยรัฐตนก็ยังมีรัฐพันธมิตรคอยสนับสนุนเมื่อมีปัญหากับรัฐอื่น นับเป็นความสัมพันธ์ระหว่างประเทศในระดับภูมิภาคเพราะเป็นการรวมตัวของรัฐที่เกิดขึ้นใหม่อย่างเยอรมัน อิตาลี กับมหาอาณาจักรออสเตรีย-ฮังการี การรวมตัวกันของพันธมิตรสามฝ่ายมีข้อดีคือทำให้รัฐสมาชิกมีความสามัคคีกันและมีศัตรูร่วมกัน ซึ่งเป็นประโยชน์ในการป้องกันประเทศ แต่การรวมตัวดังกล่าวตามข้อตกลงแล้ว การที่ประเทศหนึ่งประเทศใดมีปัญหาต่อรัฐอื่น ประเทศสมาชิกจะต้องเข้าช่วยเหลือ ทำให้การทำสงครามระหว่างประเทศจะขยายตัวออกเป็นสงครามที่ใหญ่ขึ้นได้ง่ายมากยิ่งขึ้น ซึ่งการที่ออสเตรีย-ฮังการีประกาศสงครามกับเซอร์เบียก็แสดงให้เห็นแล้วว่าการช่วยเหลือของเหล่าพันธมิตรตามข้อตกลกจะทำให้เกิดสงครามที่ขยายวงกว้าง ดังจะเห็นได้จากการเกิดสงครามโลกครั้งที่หนึ่งนั่นเอง

ศตวรรต ทรงลักษณ์

นโยบายการโดดเดี่ยวอย่างสง่างามของสหราชอาณาจักรเป็นนโยบายที่สหราชอาณาจักรเองจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับกิจการของประเทศต่างๆ ในยุโรป แสดงให้เห็นถึงการเคารพอำนาจอธิปไตยของรัฐอื่นได้อย่างชัดเจน เพื่อให้มีการดุลอำนาจเองภายในยุโรป ดังนั้นนโยบายดังกล่าวถือเป็นความสัมพันธ์ระหว่างประเทศในระดับภูมิภาค ซึ่งช่วยให้ยุโรปเองมีความสมดุลทางอำนาจได้ในช่วงระยะเวลาหนึ่ง แต่เมื่อมีการรวมตัวของประเทศพันธมิตรต่างๆ มากขึ้น ทำให้สหราชอาณาจักรก็ไม่สามารถอยู่อย่างโดดเดี่ยวได้อีกต่อไป จึงต้องยกเลิกนโยบายดังกล่าวหันมาสร้างพันธมิตรในยุโรปเพื่อคานอำนาจซึ่งกันและกันของเหล่ามหาอำนาจของโลกในขณะนั้น เพื่อเป็นการสร้างความเข้มแข็งให้กับกลุ่มรัฐพันธมิตรตน

ศตวรรต ทรงลักษณ์

อย่างไรก็ตามกฎหมายก็ยังมีความจำเป็นในสังคม อันเป็นระบบควบคุมสังคม ที่มาจากจารีตประเพณี ศีลธรรม ศาสนา หรือแม้กระทั่งการที่จะทำให้รัฐเข้าสู่รูปแบบสังคมนิยมก็ต้องพึ่งอำนาจของกฎหมายเพื่อใช้ควบคุมคนในสังคม หรือเปลี่ยนแปลงรูปแบบการถือครองทรัพย์สินของเอกชน เพื่อนำมาใช้ซึ่งประโยชน์ส่วนรวม เพราะกฎหมายในแนวคิดนี้ให้ความสำคัญกับโครงสร้างเศรษฐกิจมากกว่าโครงสร้างระบบกฎหมายและการเมือง ดังนั้นกฎหมายที่สำคัญในรัฐนี้คือการกำหนดสิทธิ เพื่อให้ทุกคนเคารพในสิทธิของกันและกันเสมอภาคเท่าเทียมกัน เปรียบกฎหมายได้เป็นเครื่องมือในการสร้างอุดมการณ์สังคมนิยมเพื่อขจัดชนชั้น และเพื่อจัดสวัสดิการให้กับสังคม ลดความสำคัญของปัจเจกชน และมีการให้ความสำคัญกับกฎหมายหมาชนเพื่อแทรกแซงทางเศรษฐกิจ สังคม เพื่อสร้างกฎหมายสวัสดิการสังคมให้ประชาชนมีปัจจัยความเป็นอยู่พื้นฐานที่ดี กฎหมายคุ้มครองแรงงานที่ถูกนายจ้างเอารัดเอาเปรียบเพื่อสร้างความเท่าเทียมกันระหว่างผู้ครองครองปัจจัยการผลิตและแรงงาน กฎหมายคุ้มครองผู้บริโภคให้ประชาชนมีสิทธิเข้าถึงปัจจัยในชีวิตประจำวันได้อย่างยุติธรรม และกฎหมายอื่นๆ ที่สร้างความเท่าเทียมกันของมนุษย์

ในด้านของเศรษฐกิจกฎหมายดังกล่าวจะทำให้ความเป็นเจ้าของของเอกชนมีความสำคัญลดน้อยลงไป เนื่องจากรัฐบาลให้ความสำคัญกับสังคมส่วนใหญ่ กฎหมายทางพาณิชย์ต่างๆ จะส่งเสริมให้การสร้างรายได้ การพัฒนาธุรกิจเป็นไปตามแบบแผนการวางแผนของรัฐบาลกลาง ที่มุ่งเน้นสร้างประโยชน์ให้แก่สังคมส่วนใหญ่ ประชาชนในรัฐทุกคนมีพื้นฐานความเป็นอยู่ที่ดี ได้รับปัจจัยความต้องการพื้นฐานของมนุษย์อย่างครบถ้วน และเสมอภาค ทำให้เศรษฐกิจในประเทศมีการกระจายรายได้ที่ดี ลดช่องว่างระหว่างคนรวยและคนจนในสังคม ลดปัญหาความยากจนหรือปัญหาอาชญากรรมซึ่งมีผลมาจากการไม่มีปัจจัยพื้นฐานในการดำรงชีวิตของมนุษย์นั่นเอง

ในด้านสังคมและวัฒนธรรมเมื่อมนุษย์มีความเท่าเทียมกัน เสมอภาคกัน ประชาชนในสังคมก็จะรักใคร่กลมเกลียวกันสังคมจะสงบสุข กฎหมายที่ใช้ในการควบคุมความประพฤติที่ไม่ดีของมนุษย์ก็จะมีความจำเป็นลดน้อยลงไป การเอารัดเอาเปรียบกันในสังคมจะมีโอกาสเกิดขึ้นได้ยาก รัฐบาลที่ใช้กฎหมายนี้จะมีการสร้างสวัสดิการที่ดีให้แก่ประชาชนภายในรัฐอย่างเท่าเทียมกัน มีชีวิตความเป็นอยู่ มีการศึกษาที่ดี และได้รับโอกาสในชีวิตเท่าเทียมกัน เมื่อสังคมสงบสุขเรียบร้อย ประชาชนที่อยู่ในรัฐมีความเป็นอยู่ที่ดี มีการส่งเสริมสนับสนุนแนวคิดที่เชื่อว่ามนุษย์ทุกคนมีความเท่าเทียมกัน มีสิทธิพื้นฐานที่เหมือนกัน ดังนั้นมนุษย์ที่อาศัยในสังคมแบบนี้ มนุษย์ก็จะเกิดความคิดสร้างสรรค์ สร้างหรือประพฤติในสิ่งที่ดี ให้กับสังคม บ้านเมืองก็จะเจริญรุ่งเรือง พัฒนาประเทศไปในทางที่ดีขึ้น

ในด้านครอบครัว เนื่องจากครอบครัวเป็นสถาบันพื้นฐานที่สำคัญในสังคม ดังนั้นหากครอบครัวทุกครอบครัวมีความเป็นอยู่ที่ดี มีความรักความอบอุ่นให้แก่กัน มนุษย์ทุกคนที่เกิดมาต้องผ่านการอบรมจากครอบครัว ซึ่งเป็นการขัดเกลาทางสังคมขั้นพื้นฐานของมนุษย์ ก่อนที่จะออกสู่สังคม ดังนั้นคนในสังคมจะเป็นคนที่ดีได้ จะต้องเกิดจากการขัดเกลาทางสังคมที่ดีตั้งแต่ในครอบครัว เมื่อสถาบันครอบครัวขัดเกลาบุคคลให้มีความรักต่อสังคมแล้ว สังคมก็จะไม่เกิดปัญหาความขัดแย้งต่อกันในสังคม ทำให้สังคมไม่ต้องผ่านการควบคุมหรือบังคับโดยกฎหมายเลย

ถึงแม้กฎหมายตามแนวคิดสังคมนิยมจะมีข้อดีมากเพียงใด แต่ก็มีความเป็นไปได้ยากในทางปฏิบัติ ดังนั้นจึงควรนำข้อดีของกฎหมายตามแนวคิดดังกล่าวมาปรับใช้กับสังคมประชาธิปไตยในปัจจุบัน โดยถ้าหากกฎหมายดังกล่าวได้นำมาปรับใช้ในรัฐที่ข้าพเจ้าอาศัยอยู่ ข้าพเจ้าจะมีความยินดีและดีใจเป็นอย่างมาก เนื่องจากข้าพเจ้ามีความปรารถนาที่จะเห็นทุกคนในสังคมมีความเท่าเทียมกันได้รับโอกาสในชีวิตที่ดีเหมือนกัน ตั้งแต่เกิดจนถึงตาย เด็กๆ ได้รับโอกาสในการศึกษาที่ดีเหมือนกัน เยาวชนได้รับโอกาสในการเสริมสร้างศักยภาพหรือทำในสิ่งที่ตนเองชื่นชอบได้ทุกคน ผู้ใหญ่ได้รับโอกาสในการพัฒนาชีวิตอันเป็นผลมาจากการสร้างงานและการวางแผนงานที่มีประสิทธิภาพจากรัฐบาล หรือแม้กระทั่งวัยชราที่สร้างประโยชน์ให้กับประเทศชาติมาทั้งชีวิตก็ควรได้รับสวัสดิการที่ดีจากรัฐ ข้าพเจ้าจะได้เห็นสังคมที่สงบสุข ไม่มีความเหลื่อมล้ำระหว่างชนชั้น ได้เห็นความยุติธรรมของกฎหมายที่มุ่งเน้นประโยชน์เพื่อสังคมเพื่อประชาชนส่วนรวมอย่างจริงจัง

ศตวรรต ทรงลักษณ์

ปัญหาข้างต้นส่งผลให้เกิดปัญหาในทางการเมืองของประเทศ ซึ่งเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าเป็นวงจรที่เรียกว่าวงจรอุบาทว์โดยมักจะเริ่มจากการที่ข้าราชการทหารอ้างความไม่มีเสถียรภาพทางการเมือง การทุจริตโกกินของรัฐบาล รวมไปถึงการอ้างว่าเป็นการปกป้องไว้ซึ่งสถาบันกษัตริย์ เพื่อเข้ามามีอำนาจเพื่อสร้างความมั่นคงให้กับประเทศ ซึ่งการปกครองหลังจากการรัฐประหารนั้นส่วนใหญ่จะเป็นไปในรูปแบบเผด็จการ แต่ในปัจจุบันหลังการรัฐประหารมักมีการสร้างอุดมการณ์ของชาติร่วมกันให้กับประชาชน เพื่อไม่ให้ประชาชนคิดว่าตนเป็นเผด็จการ ทำให้ไม่มีการต่อต้านจากประชาชน และสามารถอยู่ในตำแหน่งต่อไปได้ การรัฐประหารจะมีการทำลายรัฐธรรมนูญฉบับเดิม เพื่อหลีกเลี่ยงความผิดทางกฎหมาย ทำให้ต้องมีการร่างรัฐธรรมนูญใหม่ ซึ่งส่วนใหญ่แล้วมักจะไม่ค่อยมีความเป็นประชาธิปไตย และเอื้อประโยชน์ให้แก่กลุ่มบุคคลที่มีส่วนร่วมในการรัฐประหาร เพื่อการสืบทอดอำนาจของกลุ่มตน

การเลือกตั้งหลังจากการประกาศใช้รัฐธรรมนูญที่มาจากคณะรัฐประหารนั้น ส่วนใหญ่ก็จะเป็นการเลือกตั้งที่สกปรก มีการทุจริต ซื้อสิทธิ์ขายเสียง นักการเมืองทำทุกอย่างเพื่อให้ได้มาซึ่งอำนาจทางการเมือง โดยไม่คำนึงถึงวิถีทางอันสุจริตและผลประโยชน์ส่วนใหญ่ของประชาชน ทำให้รัฐบาลที่เข้ามาบริหารบ้านเมืองมีการบริหารงานที่ทุจริต ฉ้อราษฎร์บังหลวง อวยประโยชน์ให้แก่พวกพ้องตน ไม่ได้คำนึงถึงประชาชนส่วนใหญ่ในการบริหารประเทศ อันก่อให้เกิดความขัดแย้งทั้งในสภาทั้งรัฐบาลกับประชาชน เกิดการต่อต้านจากประชาชน ซึ่งสร้างความวุ่นวายและความแตกแยกในประเทศชาติ การยุบสภาเลือกตั้งใหม่เป็นเพียงการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า ที่จะทำให้การเมืองไทยกลับเข้าสู่วงจรเดิม หรือการที่ทหารอ้างความวุ่นวายทางการเมืองในการเข้ามามีอำนาจ โดยใช้ข้ออ้างดังกล่าวสร้างความชอบธรรมในการเข้ามาปกครองประเทศ ก็ยิ่งแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่า การเมืองไทยได้เผชิญกับปัญหาวงจรอุบาทว์อีกครั้ง

การจะแก้ปัญหาการเมืองไทยให้หลุดพ้นจากวงจรอุบาทว์นั้น จะต้องอาศัยความร่วมมือของประชาชนทุกคน ประชาชนจะต้องมีจิตสำนึกสาธารณะ เห็นความสำคัญของส่วนรวมเป็นหลัก ในการแก้ปัญหาต้องเป็นไปทีละส่วน ปัญหาที่ทำให้เกิดการรัฐประหาร คือ เมื่อมีความขัดแย้งทางการเมือง สังคมไทยมักจะพึ่งสถาบันทหารในการแก้ปัญหาความขัดแย้งมากกว่าที่จะแก้ไขปัญหาตามแนวทางประชาธิปไตยเป็นหลัก ดังนั้นประชาชนจะต้องไม่เห็นด้วยกับการแก้ปัญหาด้วยวิธีนี้ โดยการเข้ามามีส่วนร่วมทางการเมืองอย่างสม่ำเสมอ เมื่อประชาชนต่อต้านการทำรัฐประหารก็จะเกิดขึ้นได้ยาก และการจะอยู่อำนาจของทหารจะเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลยในระบอบประชาธิปไตยถ้าหากประชาชนไม่ต้องการ

การส่งเสริมวัฒนธรรมประชาธิปไตยเป็นอีกหนึ่งแนวทางแก้ไขปัญหาการเมืองไทย เนื่องจากปัญหาส่วนใหญ่มาจากการที่ประชาชนขาดความรู้ความเข้าใจในประชาธิปไตย ใช้ประชาธิปไตยไปในทางที่ไม่ถูกต้องอันส่งผลให้บ้านเมืองวุ่นวาย กลุ่มคนที่มีอำนาจมักใช้อำนาจในทางที่ผิด เพราะฉะนั้น เราจึงมีความจำเป็นต้องส่งเสริมวัฒนธรรมประชาธิปไตย เพราะเมื่อประชาชนมีความรู้ความเข้าใจในประชาธิปไตยแล้ว ประชาชนก็จะหวงแหนสิทธิของตนไม่ให้ถูกหลอกหรือตกเป็นเครื่องมือในการส่งเสริมคนไม่ดีเข้าไปมีอำนาจ ซึ่งในส่วนนี้จะช่วยแก้ปัญหาการเลือกตั้งผู้แทนที่ไม่โปร่งใส การซื้อสิทธิ์ขายเสียงจะไม่เกิดขึ้น และยังส่งผลให้ประชาชนพิจารณาเลือกคนดี มีความสามารถเข้าไปทำหน้าที่ในการบริหารประเทศมากขึ้น

การเลือกตั้งที่คำนึงถึงประโยชน์ของส่วนรวมเป็นหลัก จะทำให้คนดีมีความสามารถได้เข้ามามีอำนาจในการบริหารประเทศมากขึ้น บ้านเมืองก็จะสงบสุขเจริญรุ่งเรืองและพัฒนาได้อย่างดี เมื่อในรัฐสภาซึ่งเป็นผู้แทนที่ประชาชนเลือกเข้าไป เป็นคนที่มาจากประชาธิปไตยอย่างแท้จริง ก็จะช่วยลดปัญหาการทุจริต ฉ้อราษฎร์บังหลวงของนักการเมือง ซึ่งจะช่วยลดความขัดแย้งภายในสภาได้อีกด้วย เพราะทุกคนเข้ามาทำงานโดยสุจริต และต่างคำนึงถึงประโยชน์ของประชาชนทำให้โอกาสที่จะเกิดวิกฤตการณ์ทางการเมืองที่ทหารจะใช้เป็นข้ออ้างในการเข้ามามีอำนาจทางการเมืองลดลงอีกด้วย

การเมืองไทยจะหลุดพ้นจากวงจรอุบาทว์ได้นั้น ไม่ใช่เรื่องยาก แต่ก็ไม่ง่ายซะทีเดียว ประชาชนจะต้องเห็นความสำคัญของการเข้ามามีส่วนร่วมทางการเมืองในวิถีทางประชาธิปไตยอย่างสม่ำเสมอไม่ใช่แค่เฉพาะการเลือกตั้ง ประชาชนจะต้องแหนสิทธิของจน และรู้จักหน้าที่ตามการปกครองระบอบประชาธิปไตย การที่ประชาชนเข้ามามีส่วนร่วมในการปกครองนั้น อำนาจจะไม่ตกอยู่กับคนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งอีก การเมืองภาคประชาชนจะเป็นส่วนสำคัญในการผลักดันประชาธิปไตยของไทยให้เจริญก้าวหน้า ประชาชนสังคมของแต่ละชุมชน แต่ละกลุ่มผลประโยชน์จะช่วยให้การพัฒนาประเทศเป็นไปเพื่อประโยชน์และตรงตามความต้องการของประชาชนส่วนใหญ่มากยิ่งขึ้น

ศตวรรต ทรงลักษณ์

ศตวรรต ทรงลักษณ์